W STOSUNKU DO ZJAWISKA

Oznacza to, że każde zdarzenie ujmowane jest a recentiori jako jednostka idealna w stosunku do zja­wiska, które pro nano powtarza się i rozpościera poza zdarzeniem. Do takich właśnie idealnych jednostek (najniższych species w wyróżnio­nym sensie- recens) odnoszą się pojęcia wirtualne, które o tym, co realne, nie mówią po prostu nic; ani o tym, co jest stwierdzane w loży istnienia Natury, ani też o aktach, które przebiegają we wczesnej i w późnej loży trwania zjawisko­wego świata. Samo zdarzenie, jako istnienie wirtualne pozbawione trwania, usytuowane jest miniistotnie w momencie za krótkim dla utrwalenia się po­szczególnych mini chwil, mających być spełnionymi pro nano, i w tym sensie „nie spełnia się”, ale tylko a recentiori „zdarza się” (zachodzi virtualiter), nie wymagając żadnego minimalnego kwantum upływu czasu w zjawiskach real­nych. Tak oto zdarzenia pozbawione są, z jednej strony, nanotrwania, z drugiej zaś – mogą być kombinowane z nanotrwaniem współbrzmiących zjawisk (pery- feriów), które wchodzą już w jawne trwanie, ograniczone momentami bytu .Te jawne trwanie peryferiów decyduje za każdym razem o rozgranicze­niu nanokategorii złudy od rzeczywistości a recentiori.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *