USIŁOWANIE POZNANIA

W pierwszym wypadku chodzi o usiłowanie poznania rzeczywistości przez sprzę­gnięcie a recentiori zjawisk zachodzących we współczesnej i w późnej loży trwa­nia zjawiskowego świata, w drugim – o usiłowanie poznania pro nano procesu (dziejowości zdarzenia) w drodze redukcji obu lóż trwania do niepowtarzalnego czasu teraźniejszego, zlokalizowanego w loży istnienia Natury. Wówczas to zmie­rzamy do uzyskania obrazu świata aktualnego recens, nie dającego się wywieść z żadnego quo ante i nie nacelowanego na domniemane ad quemn.Takie pojmowanie świadomości historycznej okazuje się szczególne ze względu na typowanie miejsca (locus), w którym zdarzenie miałoby a recentiori zachodzić, a jednocześnie z uwagi na redukowanie towarzyszących mu pro nano tzw. gwasZ-rzeczywistości i quasi-czasów (jako „nie-miejsc” i „nie- czasów” rozpatrywanego zdarzenia) po prostu nie zachodzić. W ten sposób świadomość historyczna redukuje a recentiori podmiotowość „teraz” do obiek­tywnego pro nano „tu”, by dzięki temuż obiektywnemu „tu” stać się umiejsco­wieniem zdarzenia. Jest to jakby zatrzymanie procesu dokonującego się we wczesnej i w późnej loży trwania zjawiskowego świata w celu uniknięcia „roz­mycia” loży istnienia Natury w końcówkach nicości.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *