PERYFERIA BYTOWE

Przeto zdarzenia, których peryferia bytowe czasowe wykazują pewne trwanie, a więc ciąg powtarzalnych elementów bytu, nazwiemy przedmiotami. W ten sposób całokształt zdarzeń i zjawisk przyjmuje postać nanokategorii i subkategorii, czyli postać totalności mającej charakter czasowy. Nietrudno zauważyć, że punktem wyjścia określenia czasu musi być jakieś „teraz” (recens), z którego robimy skok ku peryferiom „przed” i „po”, traktowanym jako nanokategorie, tj. takie kategorie, którym żaden byt nie od­powiada. Zdarzenie jest niejako umiejscowione (spełnia warunek nanolokacji) w abstrakcyjnym momencie recens, toteż całokształt związanych ze sobą zda­rzeń i zjawisk (totalność złożona z loży istnienia i dwóch lóż trwania zjawisko­wego świata) określamy mianem recencjału egzystencjalnego.Naturalnie, to ostatnie pojęcie jest czysto umowne, leży u podstaw wszel­kich konstrukcji recentywistycznych, w semantycznym sensie czystej konstruk­cji; tylko ono konstytuuje wszelką jedność teoretyczną systemu zapoczątkowań egzystencjalnych i ich kontynuacji we wczesnej i w późnej loży trwania zjawi­skowego świata. W celu ujednolicenia terminologii wygodnie będzie wartości brzegowe recencjału egzystencjalnego określić odpowiednio w ten sposób, że nanokategorię „przed” nazwiemy recencjałką I, a nanokategorię „po” – recen- cjałką II. W tak rozciągniętym obrazie recencjału egzystencjalnego zdarzenia „zdarzają się” w loży istnienia Natury a recentiori, zawsze w centrum recen­cjału egzystencjalnego, a jednocześnie „zjawiają się” pro nano na jego peryfe­riach, w lożach trwania zjawiskowego świata, wskutek czego powtarzają swoje istnienie z chwili na chwilę, uzyskując rezonans trwania.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *